Stadswandeling in Oudewater

Niet dat die gedachte ooit bij mij opgekomen was, maar op zaterdag 8 april is het ook metterdaad bewezen: mijn liefste is geen heks. De heksenwaag wees het uit. Ze zat niet onder het minimaal toelaatbare gewicht en ontving het Certificaet van weginghe in der stede Wage tot Oudewater.

Daarin staat, bekrachtigd met het zegel van de gemeente Oudewater dat ze geen heks is. Ook ondergetekende werd niet te licht bevonden en kreeg, evenals een aantal andere participanten aan de ‘weginghe’, het certificaat uitgereikt.

De straffen waren eertijds niet mals. Heksen konden levend worden verbrand en boeven meedogenloos gevild tot de dood erop volgde.

De Grote of St. Michaëlskerk met zadeldaktoren, de oudste kerk van Oudewater, is een in de middeleeuwen uitgebouwde Romaanse kapel uit de jaren 1000 of 1100.

Staande op de grafstenen van de ‘rijke stinkers’ die daar, vaak ruim 400 jaar geleden, werden begraven, werd geboeid geluisterd naar de interessante details die de gids over dit kerkgebouw vertelde. Zoals bijvoorbeeld de betekenis van de achthoekige vorm van de steunpilaren.

Schuin tegenover de Heksenwaag, in eetcafé Lumière, werd een overvloedige lunch opgediend, die niet alleen de tongen streelde, maar ze ook losmaakte.

Na de lunch volgde de stadswandeling, onder leiding van gidsen. Zo kwamen de wandelaars onder andere aan de weet, dat op de plek waar de Lange Linschoten samenkomt met de Hollandse IJssel Oudewater omstreeks 1100 ontstond, dat die plek als vanouds handelaren aantrok en dat de stadsnaam waarschijnlijk een verbastering is van 'oude (uiter)waarden'.

Na de wandeling was er in Lumière nog iets te drinken. Daarna werden de auto’s weer opgezocht en, weer terug in Voorthuizen, konden allen (waaronder Henny en Wim Broek als organisatoren) met voldoening terugzien op een geslaagde stadswandeling.

LdB

 

 

Photocredits:Door Martinvl - Eigen werk, CC BY-SA 4.0,
https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=45677076